e419d1b7

Geode met amethist zoeken in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts in Steinbruch Juchem

Fri, 27 Sep 2019 23:11:09 GMT

Een Wim Buyk excursie naar Steinbruch Juchem

Zoals vele jaren organiseerde Wim Buyk dit jaar ook weer een excursie naar Steinbruch Juchem in Duitsland. Voor mij is het toch mijn favoriete groeve om verschillende redenen. Zo is hier mijn hobby van het zelf zoeken toch begonnen op 12 jarige leeftijd, je onderaan de groeve altijd iets kunt eten en drinken voor weinig, er hele mooie vondsten gedaan worden en je veel bekenden tegenkomt.

De groep zou vandaag uit ongeveer 45 á 50 personen bestaan die Geo Oss donateur zijn, zich hebben aangemeld bij Geo Oss of bekenden zijn van Wim Buyk. Dus een mooie grote groep Nederlanders die Steinbruch Juchem komen bezetten voor een aantal uur. Diverse mensen zouden ook nog 1 of meerdere overnachtingen boeken om er zo een langere trip van te maken.

De heenreis

We hadden om 11 uur afgesproken om bij de Juchem te verzamelen. Ikzelf zou geen overnachting nemen en daarom spraken we om 07.45 uur af bij de McDonalds in Tegelen, waar Tonny samen met Arlette mij kwamen ophalen. De reis verliep voorspoedig met onderweg af en toe een regenbuitje, maar het weer werd steeds beter en beter. Met een gebruikelijke stop bij de Moseltalbrücke waren we dan ook ruim op tijd, rond 10.40 uur bij de Juchem. De meeste auto’s kwamen ook rond dit tijdstip aan op de parkeerplaats, waar zoals altijd ook weer de kraampjes met mineralen uitgestald stonden.

Klaar voor de start...

Na het pakken van de spullen en de nodige handjes geven moesten we nog even wachten voordat we ons entreebewijs konden kopen. Deze tijd vloog natuurlijk voorbij en ondertussen ging Wim met de beveiliging kijken waar we het beste konden gaan zoeken. Uiteindelijk konden we na het halen van het entreebewijs, een welkomstwoordje en natuurlijk een groepsfoto om 11.45 uur naar boven lopen. De groep begon mooi bij elkaar, maar zoals gebruikelijk viel deze snel uit elkaar door de stevige klim die ons te wachten stond richting het bovenste plateau van de Krone.

Gekkenwerk

Op het eerste gezicht lag er vrij weinig vers materiaal om in te zoeken, maar iedereen ging toch ijverig aan de slag, want de uurtjes in de Juchem zijn maar kort aangezien we om 16.00 uur weer naar beneden moeten. Als je dit zo bedenkt dat je nog geen 4 uur zoektijd hebt, is het eigenlijk gekkenwerk om even op en neer te rijden. Zelf heb ik aan het beginstuk van de Krone gezocht wat al vrij snel diverse kleine eitjes van een paar centimeter opleverde. Eerst maar eens kijken of ze ook de moeite waard zijn. De eerste 3 die ik stuk sloeg waren 2 kwartseitjes en een calciet-eitje en vervolgens sloeg ik een mooi agaatje met rode en blauwe kleuren door. 1 stuk is nog goed te bewerken, maar nu dus geen eitjes meer doorslaan.

De vondsten beginnen te komen

Rechts naast mij trok Remco ook het ene na het andere ei uit de wand en links van mij kwamen ook positieve geluiden van onder andere Peter Teunisse & companen en Martijn Leichtenberg. Op een gegeven moment wil ik een groter rotsblok weghalen, maar hierboven lag nog veel poreus melafier gesteente met veel kleine gasbelletjes. Uiteindelijk in dit materiaal veel leuke knolletjes gevonden, waaronder een lichte amethistgeode gevuld met calciet van 6 cm.

Jackpot?

En opeens komt er een grotere jongen tevoorschijn van 17 x 11 x 9 cm. Het valt gelijk op dat het een raar stuk is, waarbij het lijkt alsof er meerdere gasbellen in elkaar gedrukt zijn. Bij het beter bekijken zie ik gelijk sporen van agaat maar ook amethist gevuld met calciet. Dit is voor mij de topper van de dag tot nu toe en mij dag is dan ook al goed met dit stuk. Later zullen we het stuk beter bekijken en met Hans spreek ik af om deze op dinsdag bij hem thuis te gaan zagen om te kijken of het echt een topper is.

Een niveautje lager

Nu de opbrengst eindelijk beter en beter wordt, roept Wim door de groeve dat we een niveau lager gaan. Ik baal want voor mijn gevoel was ik net in een mooie hoek bezig die nog veel leuke stukken zou opleveren. Snel spullen pakken en om 13.45 uur liepen we naar het niveau waar Hans en ik op 6 juli nog succesvol een grote amethistgeode van 50 cm vonden. Het viel op dat er gigantisch veel materiaal hier was weg gehaald ten opzichte van ons vorig bezoek. Snel liep iedereen over de halde heen om de makkelijke vondsten op te pakken. Er werden leuke vondsten gedaan en iedereen had wel een aantal eieren. Remco heeft mijns inziens toch wel een beste vondst van de dag gedaan met een leuke amethistholte gevuld met 10 witte calciettorens waar ook weer 2 egeltjes amethist doorheen zijn gegroeid.

Een nieuwe tactiek

Vervolgens viel het een beetje dood en werd er nog maar weinig gevonden, maar helaas was het al te laat om nog op een andere locatie te gaan zoeken. De groepjes mensen die stonden te praten en niet meer aan het zoeken waren werden steeds groter. Met gevolg dat rond 15.15 uur al de eerste mensen weer naar beneden gingen. Nooit opgeven totdat de beveiliging zegt dat je ermee moet stoppen is mijn gedachte op dat moment. Ik moedig daarom een aantal mensen zoals Hans, Tonny, Wilco en Jelco aan om een andere tactiek toe te gaan passen en het losse steenpuin van de halde weg te gooien en een soort van kuil te maken, waardoor er toch weer vers materiaal naar voren komt.

Genieten na succes

Dit heeft uiteindelijk geleidt tot diverse geodes en dichte eieren, waarbij Hans toch nog een hele leuke kwartsholte met calcietkristallen weet te bergen. Om 16.00 moeten we dan toch echt stoppen en lopen we naar beneden, waar de koude Kirner al op ons staan te wachten. Tevens ligt de Schwenkbraten net vol met 25 stukken Schwenkbraten van zeker 350 gram per stuk. Wat iedereen wilde eten hadden we van tevoren al doorgegeven aan Obelix, zodat hij rekening kon houden met de inkopen. Later kwamen er ook nog de bratwursten bij en de vegetariërs onder ons mochten ook hun eten erbij leggen.

Gezelligheid

Gelukkig was het de hele dag op 5 druppels na droog gebleven en konden we dan ook mooi buiten staan met een lekkere pot Kirner. Het werd steeds gezelliger en om 17.00 uur werd er ook nog een loting gehouden. Gelukkig was snel daarna de Schwenkbraten klaar en konden we in de oude slijperij die tegenwoordig omgebouwd is tot het clubhuis van de lokale motorclub MC Roadbreaker Idar-Oberstein onze buikjes vullen.

De terugreis

Arlette moest om 22.23 weer haar trein hebben vanuit Den Bosch dus om 18.00 was het voor onze 3’en helaas tijd om te gaan en baalde ik er wel van dat er aan de gezelligheid voor mij een einde kwam. Velen bleven immers nog zitten om daarna na camping Harfenmühle te gaan waar ze sliepen om nog eens lekker te kunnen doorzakken. De reis terug was een stuk heftiger met felle regenbuien, maar gelukkig was het vrij rustig op de weg en waren we om 20.35 dan ook weer in Venlo. Met nog een 35 minuten rijden was ik dus lekker op tijd thuis.

Blij met een dode mus

Het was een leuke dag en aan het einde van de dag was iedereen tevreden met zijn vondsten. Helaas bij de dagen die erop volgden bleken de meeste dichte eieren geen of slechte agaat te bevatten.

Seleniet zoeken in de Spaanse provincie Aragon bij Fuentes de Ebro

Tue, 17 Oct 2017 21:30:20 GMT

De aankomst in Fuentes de Ebro

Onze volgende halte is Fuentes de Ebro, hier hebben we eerst getankt waar we een tip kregen voor een restaurantje genaamd Celtic Sea Irish Tavern. Hier werd de kokkin opgetrommeld om voor ons een verrassingsmenu samen te stellen met de nodige potten bier. Het was een goedkope avond die maar € 17,50 kostte, na een flinke fooi waren de uitbaters dolgelukkig.

We zijn vervolgens naar de Albastgroeves gereden om daar nog wat wijn en bier te nuttigen.

De ochtend
Voor een aantal onder ons was het een zware dag met een kater. Om 09.00 uur kwamen we na een korte wandeling aan bij de wanden van de albast groeves die in het Mioceen zijn gevormd. Iedereen begon gelijk enthousiast in de albastknollen te werken en al snel werden er gipskristallen gevonden, maar nog niet van de goede kwaliteit. Gips is een zacht mineraal met hardheid 2 en heeft de chemische formule CaSO4·2H2O.

De Seleniet pockets
Binnen 20 minuten vond Wilco een opening vol met de perfecte doorzichtige, lichtgele, zwaluwstaart gipskristallen die mooi afsteken op de witte albast matrix. Deze typische tweelingkristallen worden ook wel ‘Bisschopsmutsen’ genoemd. Na het bergen van het eerste stuk bleek dat er nog meer holtes hierachter aanwezig waren met dezelfde kwaliteit gipskristallen. Hierdoor kwam Remco al snel Wilco helpen.

Er is genoeg voor iedereen
Later bleek dat er zoveel holtes met deze perfecte kristallen zaten, dat iedereen er 2 kratten mee kon vullen. Onze Arschgier Tonny had dus gelijk dat iedereen met een mooi stuk naar huis kon gaan. Tussendoor is de camper en de bus ook nog opgehaald zodat we niet ver met de kratten hoefde te lopen. Ruben heeft ook nog voor een sterke lunch gezorgd en konden we nog genieten van het uizicht met de vele gieren. Tevens zijn er nog mooie beelden geschoten met de drone.

Het vertrek naar Molina de Aragon

Rond 16.00 uur vertrokken we uit dit bijzondere gebied om eerst wat worst en andere producten in te slaan in de lokale supermarkt.

Aragoniet zoeken in de Spaanse province Castilië-La Mancha bij Minglanilla

Fri, 05 Sep 2014 22:11:50 GMT

Aragoniet zoeken in Minglanilla

Vandaag is de dag waar ik al de gehele vakantie naar toe leef. Aragonieten, gips en rode kwartsen zoeken in Minglanilla. Deze locatie stond in 2012 ook al op het programma met de Spanjetrip, maar hebben we helaas i.v.m. problemen met de camper moeten overslaan. Toen de zon opkwam was ik gelijk wakker, ook omdat het al vrij snel warm werd. Helaas werd Joyce ook misselijk wakker en hebben we nog even rustig aan gedaan. Na het ontbijt besloten we om naar de locatie te rijden en zou ik alleen op pad gaan naar de aragonieten. Joyce heeft mij netjes afgezet en vervolgens ben ik bepakt rond 08:30 op de fiets gestapt. Het grote voordeel was, dat ik gisteren al de route had verkend, waardoor de fietstocht soepel verliep. Gelukkig was het ook nog niet zo warm als gisteren.

De eerste aragoniet

Ik ben begonnen met graven in de linker rode helling daar waar het dal stopt. Deze helling was ook behoorlijk glad doordat er continu water over heen sijpelt vanuit de heuvel. Na een 3 kwartier gezocht te hebben ben ik verder omhoog gelopen. De kristallen die onder uit de heuvel kwamen waren niet groter dan 2 cm, maar wel van goede kwaliteit. Tenminste voor zover ik kon zien, want alles zit onder de leem. Door de rivier/watervalbedding ben ik dus omhoog gegaan en vervolgens heb ik op verschillende plaatsen gezocht naar aragoniet, maar wel telkens op een plekje in de schaduw. In de zon was het inmiddels niet meer te houden. Er stond geen wind en dan is met 33 graden werken in een brandende zon een ware uitputtingsslag.

Diversiteit aan aragoniet

Er lopen verschillende paden over de heuvel van dieren zoals herten en konijnen. Het is grappig om te zien dat op verschillende plekken er ook verschillende aragonieten gevonden kunnen worden. Zo zijn er de volgende plekken van aragonieten en dat over een gebied van 20 bij 20 meter. Zwarte, bruine, witte, met een 2 ^e generatie op het einde, met kleine vertakkingen in het midden, kristallen tot 10 cm los, kristallen tot 6 cm in clusters, op matrix van gips, met rode kwartsen tot 5 mm erin, grijzige platen met kristallen tot 1 cm.

Eenzaamheid

Het zoeken/graven was een waar genot zolang ik maar in de schaduw bleef. Het grote nadeel was wel dat Joyce niet mee was, waardoor ik me toch heel kwetsbaar en alleen voelde in dit natuurgebied. Het blijft ook goed opletten waar je loopt, want er zaten gladde stukken bij en aangezien de zoutwinningsputten zeer diep zijn, wil je hier echt niet in vallen. Ook is het zeer verleidelijk om de losse kristallen van de grond te rapen, maar deze zijn in de loop der tijd wel verweerd.

Jacinto de compostela kwarts

Rond half 2 raakte mijn voorraad drinken behoorlijk op en had ik mijn tas al vol met kristallen zitten. Daarom besloot ik om Joyce te bellen dat ze me rond half 4 kon ophalen. Nu had ik nog een dik uur de tijd om een stukje terug bij de informatieborden over Las Minas de Sal op zoek te gaan naar de eisenkiesel ofwel rode kwartsen ofwel jacinto de compostela kwartsen. Bij de weg aangekomen steek je over en zie je een smal pad over een heuvelrug lopen. Op deze heuvels liggen ook weer genoeg dubbeleindertjes tot anderhalve centimeter, egeltjes en kristallen in rode gipsmatrix.

Total Loss

Nu werd het tijd om met de zware tas terug tegen de heuvel op te lopen. Halverwege de heuvel was mijn water op en in die helse warmte was het een ware uitputtingsslag geworden. Ik heb er dan ook een goeie 3 kwartier over gedaan om terug bij de camper te komen. De heenweg duurde ongeveer 10 minuten. Total Loss kwam ik aan, waar Joyce al gelukkig op mij stond te wachten met heerlijk koud water en schone kleding.

Geslaagde dag

Op weg na de camping nog een blik Monster Energie gehaald om vervolgens naar een koude douche in het zwembad bij te komen. BBQ aan biertje erbij en ik kon terug kijken op een geslaagde dag.